Koffie Glossary.

Compacte brouwer die koffie zet met luchtdruk door een plastic cilinder.

Een bol vanille-ijs overgoten met een shot hete espresso — dessert en koffiedrankje tegelijk.

Espresso aangevuld met heet water, voor een groter kopje met een lichter smaakprofiel.

Filterkoffie in grotere hoeveelheden gezet met een automatische filterkoffiezetter, van een halve liter tot enkele liters per cyclus.

Een lang doorgetrokken espresso met een ruime ratio, populair in Zwitserland en Zuid-Duitsland; groter kopje, dunne crema.

Italiaans koffiedrankje van gelijke delen espresso, gestoomde melk en melkschuim — elk circa 60 ml.

Klein kookpotje met lang handvat voor het zetten van Turkse koffie. Ook bekend als ibrik.

Glazen pour over-karaf met een dik papieren filter die een heldere, zachte koffie geeft.

Koffie gebrouwen met koud water over 12–24 uur. Lage zuurgraad, volle smaak, hoog cafeïnegehalte.

Brouwmethode waarbij koud water druppelsgewijs door koffiemaling loopt — ook Kyoto-stijl koffie genoemd.

Spaans koffiedrankje van gelijke delen espresso en warme melk — 60-80 ml, nauwelijks schuim.

Een dubbele espresso: twee keer de dosis, twee keer de yield, dezelfde doorlooptijd.

Een filterzakje met voorgemalen koffie dat je op de rand van je kop hangt en waar je heet water doorheen giet.

25–30 ml koffie gezet met heet water onder druk door fijn gemalen bonen.

Koffie waarbij heet water door een filter met gemalen koffie druppelt — de meest voorkomende thuismethode.

Klein koffiedrankje van 150-160 ml: dubbele ristretto met microfoam en nauwelijks zichtbaar schuim.

Brouwmethode waarbij gemalen koffie direct in water trekt en daarna wordt gefilterd met een metalen zeef.

Typisch Nederlands koffiedrankje: meer warme melk dan koffie — letterlijk 'verkeerde' verhoudingen.

Espresso met veel gestoomde melk en een dunne laag melkschuim — typisch 200-300 ml.

Warme melk 'gevlekt' met een scheutje espresso — de omgekeerde opbouw van een macchiato, met zichtbare lagen.

Verlengde espresso-shot met meer water, lichter van smaak maar ook wat bitterder.

Espresso "gevlekt" met een kleine hoeveelheid melkschuim — 30-40 ml totaal.

Italiaans stoofkannetje dat koffie zet met stoomdruk op het fornuis.

Cold brew koffie waaraan stikstofgas (N₂) is toegevoegd — geeft een romige textuur en fijn schuim, zonder melk.

Een zetter die kokend water via een stijgbuis steeds opnieuw over het koffiebed laat lopen, op het fornuis of elektrisch.

Handgezette filterkoffie waarbij je het water langzaam en gecontroleerd over de koffie giet — meer controle dan een koffiezetapparaat.

Kortere espresso-shot met minder water, geconcentreerder en zoeter van smaak.

Espresso getrokken op lage druk, onder de 2 bar, met een ruimere ratio — dunner van body, helderder van smaak.

Koffiezetmethode die warmte en vacuümdruk gebruikt om water door koffie te zuigen. Maakt een heldere, aromatische koffie.

Conische pour over-dripper met spiraalgroeven die één cup filterkoffie zet.

De grofste deeltjes die een molen produceert — de tegenhanger van fines, met een trage en vaak onvolledige extractie.

Hoe gelijkmatig een molen koffiebonen breekt in deeltjes van dezelfde grootte — bepalend voor een consistente extractie.

De superfijne koffiedeeltjes die elke molen produceert — ze beïnvloeden extractiesnelheid en smaak.

Gemalen koffie die samenklit door statische lading of vocht, in plaats van los te blijven.

Hoe fijn of grof je koffie maalt — de variabele met de meeste impact op smaak.

Gemalen koffie die in de molen achterblijft in plaats van in je portafilter te vallen.

Het moment waarop de maalschijven van een molen elkaar net raken — het referentiepunt van waaruit je verder verstelt.

Elektrische lading die tijdens het malen ontstaat en koffie overal laat plakken.

Waterkanaal door de koffie-puck dat leidt tot ongelijkmatige extractie en een bitter-zure smaak tegelijk.

Het proces waarbij water smaakmoleculen uit gemalen koffie oplost.

Het percentage van je gemalen koffie dat daadwerkelijk is opgelost in het water.

De tijd die water nodig heeft om door de koffiepuck te lopen — bij espresso streef je meestal naar 25 tot 30 seconden.

Te weinig smaakmoleculen uit de koffie getrokken. Smaak: zuur, wrang, waterig.

Te veel smaakmoleculen uit de koffie getrokken. Smaak: bitter, droog, astringent.

Gestreepte, ongelijkmatige crema die duidt op een oneffen puck.

Watertemperatuur stuurt de extractiesnelheid. Richtlijn: 90–96°C afhankelijk van de branding.

Het gewicht van de vloeistof die je uit een espresso trekt — de tweede helft van de brew ratio.

Onderhoudsprocedure waarbij water teruggedrukt wordt door de groepskop om koffieresten te verwijderen.

Koffiemolen met twee roterende maalschijven die koffie uniform vermalen. De enige serieuze optie voor thuis.

Een kegelvormige binnenring en gekartelde buitenring die koffie breken tot een bimodale deeltjesverdeling — geven body en een vergevingsgezinde extractie.

De metalen buis op een espressomachine waarmee stoom wordt gespoten om melk op te schuimen voor cappuccino en latte.

Werktuig dat gemalen koffie gelijkmatig verdeelt in de portafilter vóór het tampen.

Opvangbeker die op de molen past en gemalen koffie direct in de portafilter overbrengt zonder morsen.

Het gaatjesscherm boven de puck schoonhouden voor gelijkmatige waterverdeling.

Espressomachine met twee aparte boilers — één voor brouwwater, één voor stoom — voor maximale temperatuurcontrole en gelijktijdig brouwen en stomen.

Een klassieke zetgroep-standaard uit 1961, gebouwd voor thermische stabiliteit via een warmtewisselaar of los boilercircuit.

Een klep of paddle tussen pomp en groepskop waarmee je de druk tijdens het zetten live kunt bijsturen.

Waterkoker met een dunne, gebogen tuit voor nauwkeurig gieten bij filterkoffie.

Het metalen blok aan de voorkant van een espressomachine waar de portafilter in wordt gedraaid.

De rubberen ring die je portafilter afdicht tegen de groepskop.

Een bak met een dwarsstang waarop je de portafilter klopt om de gebruikte koffie-puck te verwijderen.

De roestvrijstalen kan voor het stomen van melk — formaat en vorm bepalen hoe makkelijk microfoam lukt.

Nederlands filterkoffieapparaat van Technivorm — SCAA-gecertificeerd, bekendste koffiezetapparaat van Nederland.

Een portafilter zonder uitloopspuiten aan de onderkant. Maakt de extractie direct zichtbaar en toont channeling.

Instelbaar veiligheidsventiel dat de maximale pompdruk begrenst — standaard ingesteld op 9 bar bij espresso.

Elektronische temperatuurregelaar die de boilertemperatuur van een espressomachine nauwkeurig stabiel houdt.

Het metalen handvat met zeef dat gemalen koffie houdt en in de espressomachine wordt gedraaid.

Aftermarket filterbasket met nauwkeurig geboorde gaatjes voor consistentere extractie dan standaard fabrieksbaskets.

Een fijn metalen schijfje dat op de koffie in de portafilter wordt geplaatst om water gelijkmatig te verdelen bij de start van de extractie.

Een meetinstrument dat de concentratie van opgeloste stoffen in gezette koffie bepaalt.

Chemisch reinigingsmiddel dat koffie-oliën afbreekt tijdens het backflushen.

Stille, slijtvaste pomp in professionele espressomachines — tegenover de luidere vibratiepomp in consumentenmachines.

Een koffiemolen zonder bonenreservoir: je vult per shot exact de hoeveelheid bonen die je nodig hebt.

Elektromagnetische klep die druk ontlast na een espressoshot — het 'psssht'-geluid na je shot.

Een korte stoomstoot vóór en na het opschuimen om melkresten te voorkomen.

Een compact verwarmingselement dat water snel opwarmt in instapmachines — sneller klaar dan een boiler, maar minder temperatuurstabiel.

Een compacte, luidruchtige pomp die met snelle trillingen druk opbouwt — de standaard in instapmachines, tegenover de stillere rotatiepomp.

Twee parallelle, ringvormige maalschijven die koffie snijden tot een uniforme deeltjesgrootte — geven helderheid en smaakseparatie.

Boilersysteem waarbij espresso- en stoomwater uit dezelfde boiler komen via een aparte binnenste buis.

Een gereedschap met dunne naalden om gemalen koffie gelijkmatig te verdelen in de portafilter. Vermindert channeling.

Precisieweegschaal voor het afwegen van koffie en output. Onmisbaar voor consistente resultaten.

Een zoete, jamachtige besnoot met milde zuurgraad, vaak geproefd in natural- en honey-processed koffies.

Een muffe, aardse smaakfout die niet verward moet worden met de gewenste aardse terroir-noot van bepaalde herkomsten.

De smaak die achterblijft in de mond na het doorslikken van koffie.

Zoete smaaktoon op het smaakwiel die een ronde, houtachtig-zoete smaak beschrijft die doet denken aan ahornsiroop, vaak geproefd in medium gebrande koffies.

Brede, niet nader gespecificeerde zoete smaaktoon op het smaakwiel voor koffies waarin geen specifieke descriptor zoals vanille of karamel duidelijk naar voren komt.

Een droge, subtiele nootachtige smaaktoon met een licht bitter randje, vaak geproefd in medium gebrande koffies.

Een heldere, tropische smaaknotitie die doet denken aan verse ananas, vaak aanwezig in honey-processed single origins.

Een zoete, drop-achtige kruidnoot op het smaakwiel die doet denken aan steranijs of venkelzaad.

Een frisse, knapperige smaaknotitie die doet denken aan appel, kenmerkend voor heldere, gewassen koffie's met een levendige zuurgraad.

Een zachtere, ronde zuurkwaliteit die minder scherp aanvoelt dan citroenzuur en vaak geassocieerd wordt met appel.

De geur van koffie — verantwoordelijk voor het grootste deel van wat je 'proeft'.

Een droge, stoffige nasmaak die doet denken aan koude as en wijst op een te donkere of te snel doorgevoerde branding.

Het droge, samentrekkende gevoel in je mond na een overgeëxtraheerde espresso — geen smaak, maar een tastbare sensatie.

Een scherpe, azijnachtige zuurkwaliteit — in kleine mate levendig, in overmaat een klassiek fermentatiedefect.

Hoe goed zuur, zoet, bitter en body in een kopje samenspelen zonder dat één element de overhand neemt.

De scherpe, droge smaaksensatie in koffie — in kleine mate normaal, in grote mate een teken van over-extractie.

Een zoete, muskige besnoot en het schoolvoorbeeld van fruitige koffie, klassiek bekend van natural-processed Ethiopische koffies.

Hoofdcategorie op het smaakwiel voor tasting notes als jasmijn, roos en zwarte thee — het kenmerk van lichte, aromatische specialty-koffie.

Het gewicht of de textuur van koffie in de mond — van waterig tot fluweelachtig.

Een rauwe, peulvrucht-achtige smaaktoon die klassiek is bij te lichte branding of onderontwikkeling.

Een ranzig, zuivelachtige zuurkwaliteit die meestal wijst op een te ver doorgeslagen fermentatieproces.

Een donkere, wijnachtige besnoot met stevige zuurgraad, veel voorkomend in Afrikaanse naturals en anaeroob gefermenteerde koffies.

De meest herkende koffie-smaaktoon wereldwijd: een zoete, romige cacaotoon die tijdens het branden ontstaat.

Een heldere, scherpe citrustoon die typerend is voor lichtgebrande, hooggelegen washed-koffies.

Een heldere, scherpe zuurkwaliteit die kenmerkend is voor hooggelegen washed koffies, vooral uit Oost-Afrika.

De subcategorie op het smaakwiel voor frisse, sappige tonen als grapefruit, sinaasappel, citroen en limoen.

De afwezigheid van storende, vreemde smaken van kers tot kopje — een fundamentele vereiste voor specialty-koffie.

Het aantal onderscheidbare, samenhangende smaaklagen in een kopje koffie — een kernindicator van specialty-kwaliteit.

De goudbruine schuimlaag op espresso. Teken van versheid en correcte extractie — geen kwaliteitsgarantie op zichzelf.

Een muskusachtige, dierlijke smaakfout die vooral voorkomt bij natural process-koffies met een verlengde of onzorgvuldige fermentatie.

Een diepere, zwaardere groene smaaktoon die wijst op stevige onrijpheid of onvoldoende ontwikkeling.

Een specifieke groene smaaktoon die doet denken aan de schil van een doperwt of peulvrucht.

Een sappige, licht wijnachtige smaaknotitie die doet denken aan druiven, kenmerkend voor bepaalde gewassen varietaire koffie's zoals gesha.

Een scherp, chemisch-medicinaal smaakdefect dat aan pleisters doet denken en klassiek geassocieerd wordt met Indonesische koffie.

Een heldere, licht zure besnoot die vaak wordt geproefd in lichtgebrande naturals en anaeroob gefermenteerde koffies.

Een van de negen hoofdcategorieën op het smaakwiel, met smaaktonen die variëren van bessen tot citrus en gedroogd fruit.

Een diepe, zoete smaaknotitie die doet denken aan gedroogde pruimen, kenmerkend voor donker gebrande koffie's met een intensieve verwerking.

De brede, generieke term voor fermentatiesmaak in koffie — positief bij subtiele aanwezigheid, defect bij overheersing.

Een van de populairste smaaktonen op koffieverpakkingen — een heldere, gesmolten-suikerachtige zoetheid die ontstaat door karamellisatie van suikers tijdens het branden.

De brood-korst-achtige, gebakken smaaktoon die veel mensen herkennen als de typische smaak van gewone filterkoffie.

De hoofdcategorie van het smaakwiel die alle smaaktonen bundelt die direct door het brandproces zelf ontstaan, van moutig tot verbrand.

Een droge, graanachtige smaaktoon die vaak voorkomt bij lichtere tot medium branding van bepaalde koffievariëteiten.

Een levendige, zoetzure smaaknotitie die doet denken aan granaatappelpitjes, vaak aanwezig in heldere, gewassen single origins.

Een felle, licht bittere citrustoon die vaak voorkomt in hooggelegen washed-koffies uit Oost-Afrika.

Een fris-groene, grasachtige smaaktoon die mild-positief kan zijn bij zeer verse bonen, maar vaak wijst op onrijpheid of onder-extractie.

Hoofdcategorie op het smaakwiel voor grasachtige, rauwe of oneetbaar-groene smaaktonen — meestal een waarschuwingssignaal.

Een romige, zoete nootachtige smaaktoon en een van de meest voorkomende tasting notes op koffieverpakkingen wereldwijd.

Zoete smaaktoon op het smaakwiel die een lichte, bloemige zoetheid beschrijft die doet denken aan honing — niet te verwarren met de verwerkingsmethode honey-process.

Een droge, hooi-achtige smaaktoon die vaak wijst op oudere of niet-verse groene bonen.

Een droge, houtige smaakfout die wijst op te oude koffiebonen die hun frisheid volledig zijn kwijtgeraakt.

De meest genoemde bloemige smaaktoon op het smaakwiel, kenmerkend voor premium Ethiopische en Gesha-koffies.

Een zachte, honingachtige bloemige smaaktoon op het smaakwiel, vaak geproefd in lichtgebrande Gesha- en Ethiopische koffies.

Een van de meest herkende bruine specerijnoten op het smaakwiel, met een warme, zoete geur van kaneel.

Een droge, papierachtige smaakfout die doet denken aan natte of oude kartonnen doos.

Een levendige, zoetzurige smaaknotitie die doet denken aan (kriek)kersen, vaak aanwezig in natural-verwerkte single origins.

Een romige, licht zoete smaaknotitie die doet denken aan kokosnoot, vaak aanwezig in gewassen koffie's met een zachte body.

Een smaaktoon die doet denken aan verse groene kruiden of gras, niet te verwarren met de categorie Kruidig (specerijen).

De hoofdcategorie op het smaakwiel voor scherpe en warme specerijnoten zoals peper, kaneel en kruidnagel.

Een warme, licht scherpe kruidnoot op het smaakwiel die doet denken aan kruidnagel.

Een frisse, iets kruidige citrustoon die vaak samen met andere citrusnoten voorkomt in lichtgebrande washed-koffies.

Een apotheek-achtige, chemische smaaktoon in koffie die vrijwel altijd op een verwerkings- of opslagfout wijst.

Zoete smaaktoon op het smaakwiel die verwijst naar de donkere, stroperige zoetheid van melasse of dropstroop, vaak geproefd in donker gebrande koffies.

Een warme, moutige zoetheid die typisch optreedt bij een goed ontwikkelde medium branding.

De hoofdcategorie in het smaakwiel voor tonen als hazelnoot, amandel, pinda en chocolade — de meest herkenbare instapsmaken van koffie.

Een warme, licht zoete kruidnoot op het smaakwiel die doet denken aan versgeraspte nootmuskaat.

Een vettige, oliige smaakindruk in koffie, vaak bij bepaalde Indonesische koffies of erg donkere branding.

Een scherpe, groene smaaktoon afkomstig van koffiekersen die te vroeg zijn geoogst.

De hoofdcategorie van het smaakwiel met de meeste pure smaakdefecten — van muf en papierachtig tot chemisch en rubberachtig.

Een toon van overrijp fruit die diepte kan geven, maar bij overheersing grenst aan een fermentatiedefect.

Een dunne, droge smaakfout die aan nat papier doet denken en vaak wijst op oude of slecht bewaarde koffie.

Een zachte, subtiel zoete smaaknotitie die doet denken aan rijpe peer, kenmerkend voor heldere, gewassen koffie's met een zachte afwerking.

Een kruidige smaaknoot op het smaakwiel die doet denken aan zwarte of witte peper.

Een zachte, sappige smaaknotitie die doet denken aan rijpe perzik, vaak aanwezig in honey-processed en gesha-koffie's.

Een olieachtige, brandstofachtige smaaktoon in koffie die op verontreiniging of een verwerkingsfout wijst.

Een zoete, aromatische tabaksnoot die bij goed uitgevoerde medium-donkere branding als warm en rijk wordt ervaren.

Een hartige, licht vettige nootachtige smaaktoon in koffie, verwant aan geroosterde pinda's.

Een scherpe, doordringende kruidigheid op het smaakwiel die aanvoelt als een prikkeling in neus en mond.

Een intense, bitterzoete cacaotoon in koffie, vaak geproefd bij donkerdere branding — de intensere tegenhanger van chocolade.

Een ongebrande, graanachtige smaakindruk die wijst op onderontwikkelde branding.

Een rokerige smaaktoon die in kleine mate karakter geeft, maar bij overheersing wijst op een te donkere branding.

Een klassieke, parfumachtige bloemige smaaktoon op het smaakwiel, sterk geassocieerd met Gesha-koffies.

Een zoete, geconcentreerde smaaknotitie die doet denken aan gedroogde druiven, vaak aanwezig in donker gebrande naturals.

Een toon van verbrand rubber in koffie — een klassiek defect dat vooral bij droog verwerkte robusta voorkomt.

Een scherpe, bijna prikkende smaaktoon die een vroeg waarschuwingssignaal is dat een branding te ver is doorgeslagen.

Een schimmelige, klamme smaakfout die ontstaat door vochtige opslag of transport van groene koffiebonen.

Een zoete, sappige citrustoon die vaak voorkomt in lichter gebrande, hooggelegen washed-koffies.

Een scherpe, zwavelachtige smaaktoon in koffie die doet denken aan skunk — bijna altijd het gevolg van een fermentatiefout.

Smaakdescriptoren op koffieverpakkingen zoals 'blauwe bessen', 'karamel' of 'jasmijn' — geen toegevoegde smaken maar aanwezige aromamoleculen.

Visueel hulpmiddel van de SCA met 110+ smaakdescriptoren georganiseerd van breed (midden) naar specifiek (buiten).

Een droge, stoffige smaakfout die aan een oude opslagruimte doet denken en wijst op verkeerde bewaaromstandigheden.

Een drogere, scherpere tabaksnoot dan pijptabak, die aangeeft dat een branding richting het randje van te donker beweegt.

De vijfde basissmaak: hartig en mondvullend, in koffie vooral bekend van zware naturals, co-ferments en oudere partijen.

De consistentie van smaak tussen meerdere kopjes van dezelfde koffie tijdens een cupping-sessie.

Zoete smaaktoon op het smaakwiel die verwijst naar de romige, zoete geur en smaak van vanille — samen met chocolade en noot een van de meest genoemde tasting notes op koffieverpakkingen.

De specifieke aromaverbinding achter de smaaktoon vanille, die tijdens de Maillard-reactie bij het branden van koffie ontstaat.

Een platte, levenloze smaak die ontstaat wanneer gebrande koffie te lang of verkeerd bewaard is.

De dikte of stroperigheid van een espresso — bepaalt hoe lang de smaak op je tong blijft hangen.

Een hartige, bouillonachtige smaakfout die doet denken aan vleesbouillon en wijst op verregaande fermentatie tijdens verwerking.

Een warme, houtig-alcoholische ondertoon die soms bij intensief gefermenteerde of donker gebrande koffies naar voren komt.

Een wijnachtige, licht alcoholische ondertoon die vooral bij naturally processed koffies naar voren komt.

Zoete geurindruk die je al waarneemt vóórdat je koffie proeft — via de neus tijdens malen, bloom of het inschenken — en die vaak een voorspelling geeft van de smaaktonen die volgen.

Hoofdcategorie op het SCA/WCR-smaakwiel met zoete descriptoren zoals bruine suiker, vanille en algeheel zoet, die samen de zoete smaakregisters van koffie beschrijven.

De algehele indruk van zoetheid en rijpheid in een kopje koffie — een kernattribuut op het cuppingformulier.

Een zilte smaakindruk in koffie — zeldzaam, en meestal het gevolg van sterke over-extractie of een verwerkingsfout.

De algemene, nog niet gespecificeerde zure geurindruk die cuppers vaak als eerste signaal opmerken bij het beoordelen van koffie.

De hoofdcategorie op het smaakwiel voor zure en gefermenteerde smaaktonen — het gebied waar kwaliteit het snelst in defect omslaat.

De levendige, frisse scherpte in koffie — een kwaliteitskenmerk bij specialty, geen fout.

Een subtiele, theeachtige smaaktoon op het smaakwiel, kenmerkend voor zeer lichte, delicate koffies.

Een scherp, zweterig-kaasachtige zuurkwaliteit die geldt als een van de meest klassieke overfermentatiedefecten.

De grootste zeefmaat in het Oost-Afrikaanse graderingssysteem, meestal screen 17 tot 18.

Berucht kwaliteitsdefect, vooral bekend van koffie uit Rwanda en Burundi, dat een smaak van rauwe aardappel geeft.

Een meng-grade van screen 15 en 16 in het Oost-Afrikaanse systeem, vaak de grootste volumefractie van een oogst.

De bufferende werking van bicarbonaat in water, die zuren in koffie neutraliseert — te hoog en je extractie smaakt vlak.

Verwerkingsmethode waarbij koffiebessen fermenteren in een zuurstofloze omgeving — geeft intense, soms wijnerige of tropische smaakprofielen.

Coffea arabica: de meest geteelde koffiesoort ter wereld, bekend om complexe smaken en lagere cafeïnegehalten.

Italiaans voor

Koffie geteeld zonder synthetische pesticiden of kunstmest, gecertificeerd volgens het EU-biolabel.

Mix van koffiebonen uit verschillende herkomsten of oogsten — ontworpen voor consistentie en balans.

Het indelen van groene koffie voor export op basis van bonengrootte, dichtheid en aantal defecten.

Historische Arabica-variëteit vernoemd naar het eiland Réunion — bekend om zoetheid, rode vruchten en medium body.

De datum waarop de bonen zijn gebrand, op specialty-verpakkingen vermeld in plaats van een houdbaarheidsdatum.

Het verhittingsproces dat groene koffiebonen omzet in bruine, aromatische bonen — smaak ontstaat pas tijdens het branden.

De verhouding tussen koffie en water — de basis van elk recept.

Natuurlijk alkaloïde in koffie met stimulerende werking op het centrale zenuwstelsel — maar niet altijd waar je denkt.

De botanische naam voor de koffiesoort die meestal als robusta wordt verkocht; harder, meer cafeïne, groeit op lagere hoogte.

Fermentatie van hele koffiekersen onder CO2-druk, zonder zuurstof.

De gedroogde schil en het vruchtvlees van de koffiekers, gezet als theeachtige drank.

Braziliaans kweekprogramma-resultaat, kruising van Mundo Novo en Caturra — compact, productief en ziekteresistent.

Natuurlijke dwergmutatie van Bourbon uit Brazilië — compact, productief en breed geteeld in heel Latijns-Amerika.

Experimentele verwerkingsmethode waarbij koffiekersen fermenteren samen met bewust toegevoegde ingrediënten zoals fruit of kruiden.

Decafmethode die superkritisch CO2 als oplosmiddel gebruikt om selectief cafeïne uit groene bonen te binden.

Jaarlijkse competitie voor uitzonderlijke koffies per land, gevolgd door een internationale veiling.

Koffie waaruit minimaal 97% van de cafeïne is verwijderd via een chemisch of natuurlijk proces.

Het mechanisch verwijderen van de vruchtschil en het meeste vruchtvlees van de koffiekers, meestal binnen enkele uren na de pluk.

Beweging die koffie behandelt als een ambachtelijk product met nadruk op herkomst, verwerking en transparantie.

Het iteratieve proces van aanpassen totdat je recept smaakt zoals het moet.

Inkoopmodel waarbij de rooster rechtstreeks met de koffieboer handelt, zonder tussenpersonen.

Roosterniveau waarbij de boon lang wordt geroosterd, resulterend in een robuust, bitter-zoet smaakprofiel met weinig zuurgraad.

Een aparte koffiesoort, een van de twee wilde voorouders van arabica, met weinig cafeïne en een uitgesproken zoetheid.

Eerste-generatie kruisingen tussen twee genetisch ver uit elkaar staande arabica-ouders, gekweekt voor ziekteresistentie én kopkwaliteit.

Certificering die een minimumprijs voor koffieboeren garandeert en sociale standaarden stelt voor arbeidsomstandigheden.

Koffieplant-variëteit uit Ethiopië, bekend om zijn uitzonderlijk aromatische profiel met jasmine, bergamot en zwarte thee.

De hoogte waarop koffieplanten groeien — hogere altitude geeft dichtere, complexere en zuurdere bonen.

Verwerkingsmethode tussen natural en washed — vruchtschil verwijderd, maar een deel van het kleverige vruchtvlees blijft zitten.

Een beschermde herkomstbenaming voor koffie uit een afgebakende zone van de Blue Mountains in Jamaica, geteeld tussen 900 en 1700 meter.

Schuim op koffie — kan crema (espresso) of melkschuim zijn. Beide zeggen iets over kwaliteit, maar niet hetzelfde.

Een genetisch onderscheiden type koffieplant binnen een soort — zoals Bourbon of Gesha binnen Arabica.

Koffie van kersen die door de Aziatische palmcivetkat zijn gegeten en uitgescheiden, waarna ze worden schoongemaakt en gebrand.

Het inkomen dat een koffieboerengezin nodig heeft voor een fatsoenlijke levensstandaard, berekend per regio en huishouden.

Roosterniveau waarbij de boon kort na first crack uit de trommel komt, met behoud van herkomstkarakter.

Kleine, apart verwerkte partij koffie van één perceel of één oogstdag met een uitgesproken smaakprofiel.

Chemievrije decafmethode van Descamex in Mexico, die lokaal bergwater gebruikt volgens hetzelfde osmoseprincipe als Swiss Water.

De kleverige, suikerrijke laag rond de koffiepit, onder de schil van de kers.

Verwerkingsmethode waarbij de koffiekers in zijn geheel droogt op de boon — resulteert in fruitige, zoete smaken.

Eén brandprofiel dat bedoeld is om zowel als espresso als filter goed te werken.

Het ontsnappen van CO2 uit vers geroosterde koffiebonen in de dagen na het roosteren.

De fase na first crack in het brandproces — bepaalt zoetheid, complexiteit en body van de boon.

Gezette koffie die tot een oplosbaar poeder of korrel is gedroogd, door sproeidrogen of vriesdrogen, en in seconden weer oplost in water.

Salvadoraanse koffievariëteit met extra grote bonen — kruising van Pacas en Maragogype, bekend om een complexe, zoete cup.

De aparte sortering van peaberry-bonen: de kersen met één ronde boon in plaats van twee platte helften.

Een koffiekers die één rond boontje vormt in plaats van twee platte helften.

Gecertificeerde koffieproever erkend door het Coffee Quality Institute (CQI), die koffie beoordeelt op het SCA-protocol.

Certificeringslabel gericht op biodiversiteit en duurzame landbouwmethodes, zonder gegarandeerde minimumprijs voor de boer.

Coffea canephora: robuustere koffiesoort met hoog cafeïnegehalte en krachtige, bittere smaak.

De internationale brancheorganisatie voor specialty coffee — stelt kwaliteitsnormen, certificeringen en de 80-punten-grens.

Tweede reeks knappende geluiden tijdens het branden — de celwanden breken, koffie raakt donkerder en olieuzer.

Koffie van één boerderij of landgoed, soms van één specifiek perceel daarbinnen; nauwer dan single-origin, ruimer dan een microlot.

Koffie van één specifiek land, regio of perceel — traceerbaar tot de bron.

Keniaanse Arabica-cultivar uit de jaren '30, bekend om intense zwarte-bessen- en frambozensmaak en uitstekende body.

Keniaanse Arabica-cultivar, nauw verwant aan SL28, met vergelijkbare cupkwaliteit maar minder droogtetolerantie.

Koffie met een SCA-score van 80 of hoger. Traceerbaar, bewust geteeld, onderscheidend van smaak.

Chemievrije decafmethode uit Vancouver die cafeïne verwijdert via osmose met een cafeïne-vrij koffie-extract.

Het geheel van klimaat, grond en omgeving dat de smaak van een koffie bepaalt.

Een mild stimulerend alkaloïde uit dezelfde familie als cafeïne, met een grote rol in cacao en een kleine in koffie.

Een van de oudste arabica-varieteiten, stamvader van veel moderne koffieplanten.

Verwerkingsmethode waarbij het vruchtvlees van de koffiekers wordt verwijderd voor het drogen, voor een heldere, schone smaak.

Een Indonesische verwerkingsmethode waarbij de perkamentlaag nog nat wordt verwijderd.

De maat voor bonengrootte, uitgedrukt in 1/64 inch, bepaald door de bonen over platen met vaste gaten te laten rollen.

Eerste korte watertoevoeging bij filterkoffie die CO2 laat ontsnappen voor een egale extractie.

De tijdlijn van temperatuur en hitte tijdens het roosteren, die het smaakprofiel van de koffie bepaalt.

Gestandaardiseerde methode om koffie te proeven en te beoordelen, gebruikt door inkopers en roosters.

De hoeveelheid gemalen koffie in grammen die je gebruikt per portie.

Het hoorbare knakken van koffiebonen tijdens het roosteren, waarbij de boon opent en het smaakprofiel begint te vormen.

Het drukverloop tijdens een shot actief sturen — bijvoorbeeld via pre-infusie — om extractie en smaak te beïnvloeden.

De laag mineraalresten die achterblijft in je machine door hard water.

De gecomprimeerde schijf gemalen koffie in de portafilter na het tampen, door water wordt geperst tijdens de espresso-extractie.

Decoratieve patronen in gestoomde melk die bij het inschenken ontstaan — hart, rozet en tulp zijn de basisvormen.

Chemische reactie tussen suikers en aminozuren bij verhitting, verantwoordelijk voor de bruining en aroma's van koffie.

Melk opwarmen en beluchten met een stoomstaf tot zijdezachte microfoam — de basisvaardigheid voor cappuccino, latte en flat white.

Dicht, zijdeachtig melkschuim met microscopisch kleine luchtbellen — de basis voor latte art.

Het verwijderen van kalkaanslag uit een koffiemachine door middel van een zuur reinigingsmiddel. Onderhoud dat je machine gezond houdt.

Kort contact met laag-druk water voor de volledige espresso-extractie, voor een gelijkmatigere doorstroom.

Alles wat je doet na het malen en vóór het tampen — distributie, nivellering — om channeling te voorkomen.

De gebruikte koffieresten na een shot aflezen om te achterhalen wat er misging.

Een druppel water op je bonen vóór het malen om statische elektriciteit te verminderen.

Het bekendste latte art-patroon: een bladvormige reeks lussen die je opbouwt tijdens het gieten.

Een gevorderd latte art-patroon dat een rosetta combineert met een los gegoten hals en kop, freehand getekend.

Het aandrukken van gemalen koffie in de portafilter voor een gelijkmatige espresso-extractie.

De concentratie opgeloste koffiestoffen in je kopje, uitgedrukt als percentage.

Handmatig de groepskoptemperatuur sturen op een single-boiler machine zonder PID, door vlak voor de shot te flushen.

Een gelaagd latte art-patroon van meerdere ingegoten cirkels die samen een bloemvorm maken.

Met teststrips of °dH bepalen hoe hard je kraanwater is.

Het verminderen van kalk en mineralen in water voor koffiezetting — te hard water schaadt machines, te zacht water geeft vlakke koffie.